نظريۀ نسبيت خيلي بيش از خلا قيت يك شخص بود كه اين پرسپكتيو جديد از فضا و زمان را به تصور در آورد

و تكامل بخشيد . بر عكس نظريۀ كوانتومي مثل يك پازل عظيم از قرار گرفتن شكلهاي گوناگون در كنار يكديگر

به وجود آمد .

اين نظريۀ جديد با تمام جنبه هاي فيزيكي جديد و اغلب كلاسيك بر خورد پيدا ميكند . انبساط گرمايي.گرماي ويژه.

گرماي نهان. مغناطش آهن. نيكل و مواردي از اين دست. ابررسانايي و نيز خواص الكتريكي معمولي فلزات و نيم

رسانا ها. خطوط طيفي اتمها و ساختارطيفهاي مولكولي. ليزرها. پرتوهاي ايكس. پرتوزايي از اين جمله اند.

اين سياهه را تقريبا به طور نامحدود ميتوان ادامه داد.

اصل مو ضوع نظريۀ كوانتومي با عقل سليم مغايرت دارد.با اندازه گيري گرماي ويژه در بسياري از جامدات

معلوم شد كه ظرفيت موليگرمايي در نزديكي 3r=6cal/mol.degree است كه در سال 1819 دو دانشمند

فرانسوي به اين معنا پي بردنداز مسائل حل شده كه يكي خطوط طيفي عناصر بود نخستين بار ولاستون آنها را در

سال 1802 مشاهده و فرانهوفر در 1814 اندازه گيري كرد.

در 1880 طيف نمايي اتمي به يكي از داغترين زمينه هاي تجربي تبديل شد.

زماني نگذشت كه پي بردند هر عنصر نشانۀ طيفي خود را دارد ومقادير عناصر مي توانند طيف رضايت بخشي

به دست دهند.

در سال 1885 يك آموزگار گمنام سويسي به نام يوهان بالمر فر مول ساده از اين قرار داد بدست آورد.